Bryce Canyon bezoeken we vandaag van achter naar voor. We rijden tot het uiterste en hoogste punt en keren dan viewpoint per viewpoint terug. Het wordt steeds indrukwekkender, en eenmaal aan Bryce Point zien we het beroemde amphitheater vol “hoodoos“, de rozige pilaren. We trekken de “Silent City” in via de Navajo Trail (of Loop, ze zijn er daar zelf nog niet aan uit). Een prachtige wandeling naar den dieperik! We wandelen door Wall Street, waar een paar superhoge smalle bomen tussen de rotsen staan. Het is hier vol steenhoopjes gezet, die je normaal ziet als aanduiding van het pad, maar dat is hier wel even mooi uit de hand gelopen. Helaas duikt er een nieuwe onweerswolk op en begint het toch iets te hard te regenen, zeker zonder voorzieningen, dus keren we terug en maken de wandeling niet af. Jammer, maar helaas. Maar ook de korte trip doorheen het park was al een bijzondere ervaring en een compleet ander zicht.
We zorgen dat we voor sunset terug aan Bryce Point zijn, waar we onze picknick bovenhalen. Het lichtspel van de laatste zonnestralen is super op de roze-oranje rotsen. Na zonsondergang zijn we alleen en kunnen we ons volop uitleven in allerhande dansjes terwijl de (volle) maan op onnavolgbare wijze opkomt. ’s Nachts is het voor een keer frisjes (het is hier 1400m hoog, vandaar), dus we kunnen onze slaapzak goed gebruiken.