jurriaanpersyn.com

Slapen in een deftig bed kan deugd doen! Voor een keer niet op een matje slapen, en ’s ochtends een continental breakfast, we like. We eten onze eerste Amerikaanse donuts, maar ze vallen tegen. We merken ook dat ze hier nergens choco hebben. Vreemd?! Misschien in de winkels wel?

Genoeg ‘luxe’, het duurt niet lang of we duiken weer de National Parks in! Na het bezoekerscentrum van Arches te hebben bestudeerd, maken we een eerste wandeling naar Double Arch. Een tweede trip leidt naar de Delicate Arch (de Arch zelf, niet het viewpoint van gisteren). Een verwaarloosbaar aantal kilometers, maar doordat het goed bergop gaat en het een moordende 34 graden is (in de schaduw, wij lopen in de zon), zijn we stikkapot. De beloning mag er wel zijn: de boog is prachtig, zeker in combinatie met de omgeving.

Na onze energievretende Delicate Arch-trip willen we nog graag Landscape Arch zien, en onderweg pikken we Pinetree, Double O (van ver) en Tunnel Arch mee. De Landscape Arch is door zijn grootte zeer indrukwekkend. We hadden hem eerst niet opgemerkt; hij is wel groot, maar erg dun. In 1992 viel er nog een stuk uit, dus hij wordt ook steeds dunner. Benieuwd hoe lang hij ‘t nog volhoudt.
Terwijl we aan het uitrusten zijn – het zou dan wel een makkelijk park zijn, we maken er een verdomd vermoeiende dag van -, laat Duitsland zich opmerken via een welluidende boer. ‘Marti, Marti, Marti’ denkt alleen te zijn, maar zijn ega merkt ons dan plots op en glimlacht beschaamd. Ook Marti zelf is even het noorden kwijt, want loopt 200 meter verder tegen een boom aan.
Sinds we in het Zuidwesten zijn, komen we zo goed als enkel toeristen tegen. Soms eens wat Amerikanen, maar ook dat zijn dan toeristen in eigen land. We horen vaak Vlaams, meer dan Hollands zelfs. Echte locals zijn schaars; hier leven is dan ook niet evident.

De camping voor vanavond ligt in het Dead Horse State Park, dat we bereiken via een zijweg naar de ingang van “Island In The Sky”, het andere district van het Canyonlands National Park, waar we al eerder waren. Dankzij een supermarkt in Moab is het avondeten uitgebreid en lekker. Maar snel naar het magnifieke viewpoint, waar het in dit park allemaal om draait. Daar gezeten genieten we gedurende een dik uur van de zonsondergang, terwijl een Park Ranger zijn levensverhaal verteld aan een enthousiast luisterend koppel.

Vandaag gaan we eerst eens gaan kijken naar Elephant Hill. We geraken tot aan de voet, maar vanaf daar is het enkel nog toegankelijk voor 4WD’s. De weg naar boven is één van de meest uitdagende routes voor ervaren jeepchauffeurs. Laten we dus mooi aan ons voorbijgaan. We doen nog het Slickrock Foot Trail, een wandeling van ocharme 4 kilometer, maar we doen er 2 uur over en in deze hitte is dat meer dan voldoende. We drinken elk 1 gallon – 4 liter – per dag. We zien veel cryptobiotic soil, een delicate (“Don’t bust the crust!” “Don’t tiptoe on the crypto!”) chemisch-biologische laag woestijngrond. Nature finds its ways, in dit semi-arid gebied.

Na de wandeling zetten we koers naar Arches National Park. Arches zijn natuurlijke bruggen, maar waar dan geen water onder stroomt en ook niet per sé gevormd door water, maar bv. ook door wind. We rijden voorbij Wilson’s Arch, een voorbode van wat komen gaat.
Aan de ingang van het park, horen we dat de camping in het park al sinds kwart voor 8 deze ochtend volzet is, dus besluiten we rechtsomkeer te maken en een slaapplaats te zoeken in het stadje hier vlakbij; Moab. Noodgedwongen overnachten we in een Super 8, een motel met douches (ouh), een zacht bed (correctie: 2 Queen size bedden), een zwembad (dju toch!).

Na een zwembadplons, en eenmaal terug op ons effen, rijden we terug naar het park en bewonderen we nog enkele van de 2000 (!) arches in het park. Het park is duidelijk drukker, en dat is te wijten aan het feit dat Moab hier vlakbij is en de belangrijkste en indrukwekkendste plaatsen makkelijk bereikbaar zijn. We zien Balancing Rock en doen een kleine wandeling naar een viewpoint op Delicate Arch, hét symbool van Utah. Hier raken we aan de praat met twee fotografen, die, eenmaal we over het ontluikende plan van een tweede reis naar Amerika volgend jaar vertellen (dank u, Lies), ons Morrow Bay vlakbij Los Angeles aanraden. Het is genoteerd. Iemand anders raadt ons aan om Dead Horse State Park te bezoeken. Dat is dan meteen het plan voor morgen.

We spijzen de magen in een Italiaans restaurant op de ene hoofdstraat die Moab rijk is.
Hmmm …